Podróż, z której nigdy nie wrócisz.
Skarby, których nigdy nie zdobędziesz.
Twojego własnego życia, raz utraconego, nigdy nie odzyskasz.
Prawie wszystkie rzeczy tego świata nigdy nie wrócą do pierwotnego stanu.
Ludzie to wiedzą,
a mimo to, nawet dzisiaj, stawiają kolejne kroki do przodu.
Zachęceni myślą ujrzenia niewidzianego,
idą dalej.
Pragnienie nieznanego jest bowiem czymś, czego żadna dusza nie potrafi powstrzymać.
To było świetne, Nanachi!
Użycie specjalnej umiejętności przekłuwacza przeciwko niemu było cudownym pomysłem!
Ile bym dał, byś była z nami w drodze na dno podziemi!
Właściwie to...
mam pewną prośbę.
Tak? Cóż takiego?!
Pytaj, o co chcesz!
Cóż...
Ciężko mi prosić o coś takiego...
Nie krępuj się!
Dobrze, to...
proszę, zabij dla mnie Mitty.
WYPRODUKOWANO
W
OTCHŁANI
Tłumaczenie: Eqeminiv
Korekta: Santan
Helheim.pl
Pretendenci
Co mu się nagle stało?
Powiedział: "Muszę iść spać. Na dwie godziny."
Pępek go chyba boli, ale nie wygląda na zatruty.
To pewnie...
przez ten wystrzał.
W końcu...
W końcu mam...
Mitty.
Jakże byłoby miło...
Boże,
jeśli tak wygląda dno świata,
to pragnę tam zejść.
Boże...
Ej! Pospieszcie się!
Ale walisz! Odsuń się!
Słyszałem, że jest górnikiem Otchłani.
Co robi w takim miejscu?
Wierzę, że nadeszła pora na zrezygnowanie z konwencjonalnych metod.
Przybyłem do was z głównego państwa dalekiej północy, Sereny.
Przybyłem tu,
by znaleźć dzieci zdolne do wykształtowania drogi do podziemi nowej ery.
Jestem Bondrewd.
Górnik Otchłani i Biały Gwizdek.
Dzielne dzieci, które nie boją się perspektywy stawiania kroków w rozpadlinie,
niech wyjdą do przodu.
Naprawdę tu jestem...
Wnerwiasz mnie!
Spadaj stąd!
Ej no, spróbujmy!
Nie trzymam się z durniami.
Chodźmy.
D-Dobrze...
Czyli nie jesteśmy jedyni, co?
Wszyscy na pokład.
Nie obawiajcie się. Moja drużyna górników będzie przy was całą drogę.
Zjedziecie na głębokość około 13 000 metrów.
Tam, na piątej warstwie głębi, Morzu Zwłok,
leży podziemna baza operacyjna,
w której staramy się odkryć wszelkie tajemnice tego świata.
Ale mdłe...
Ej, ty.
Kim chcesz zostać?
Białym Gwizdkiem?!
O co ci chodzi?
Fajnie byłoby zostać Białym Gwizdkiem, co nie?
Nie sądzisz, że mamy na to ogromną szansę?
N-Nie obchodzi mnie to. Ważne, że mogę tu być.
Przed przybyciem tutaj moim pożywieniem były najmniej obrzydliwe odpady.
Inni kradli bądź żebrali na ulicach śpiewając przy tym...
Zbieractwo to mój jedyny talent...
To wspaniała umiejętność!
Na dole są same skarby to zebrania!
Jeśli i tak ci wszystko jedno, to zostań moim partnerem, dobrze?
Nazywam się Mitty! Przyszły Biały Gwizdek!
A ty?
N-Nanachi.
Nanachi!
Miło mi cię poznać!
Jest napisane: "Stolica Bezpowrotnych".
Umiesz czytać glify podziemi?
Jedyne książki na śmietnikach to te, których ludzie nie potrafią czytać.
Nie wiadomo, jak czytać te glify,
więc czytamy je tak, jakby były w naszym języku.
Łatwo się do tego przyzwyczaić.
Serio? Nauczysz mnie.
To był ptak?
Następnym razem sprawdzimy razem.
D-Dobrze...
Proszę uważać.
Jeśli wespniecie się na więcej niż 10 metrów, uderzy w was Klątwa.
Nanachi, chodź ze mną!
Piękne...
Będzie dobrze!
T-Ta...
Pokażę wam wasz pokój.
Czym jest Wiara w Otchłań?
W dużym skrócie...
Gdy ktoś traci życie w Otchłani, jego dusza powraca na dno tej planety,
zmienia swoją formę i wyrusza na podróż do kogoś, kto pragnął żyć...
Czy jakoś tak.
Ta dziura, której dno wciąż jest nieznane, zastąpiła boga.
Cóż, to dla górników chyba pewnego rodzaju źródło spokoju i opoki.
Nanachi, dużo wiesz!
Cały partner! Mózg naszej drużyny!
Chyba tak...
Rysujesz też dobrze!
Ilim,
chodź ze mną.
Dobrze!
Tura Ilim, co?
Mam nadzieję, że też stąd szybko wyjdę...
Trochę nas ubyło...
Fajnie by było, gdybyśmy razem mogli stąd wyjść!
Racja.
Mitty.
Chodź ze mną.
Dobrze...
Zróbmy sobie mały spacer po dzisiejszych badaniach.
Bondrewd, ja też chcę.
Poczekaj na swoją kolej, Nanachi. Nie ma powodu do pośpiechu.
Mitty...
Suwerenie Świtu, co ty sobie myślisz?!
Przywiozłeś tylu ludzi na piątą warstwę.
Nawet dzieci z zagranicy...
Czemu teraz mi to wygarniasz?
Właśnie dlatego orędowałem za wejściem Czarnych Gwizdków na piątą warstwę.
Inna sprawa, gdyby były górnikami,
ale zabieranie dzieci, które nigdy nie będą mogły wrócić przez Klątwę, jest...
Patrząc humanitarnie, to...
Ach, skoro o tym mowa, to nie martw się.
Nie korzystam z nich jak z ludzi.
Chcesz zobaczyć?
Mitty...
Mitty!
N-Nanachi...
M-Mitty...
Ojej.
Idealnie w czas.
Nanachi,
nadeszła twoja kolej.
Winda może szybko zjechać na szóstą warstwę tuż pod nami.
Z tym, że dojeżdża do swego rodzaju ślepego zaułka.
To idealna głębokość do przetestowania wielu rzeczy.
To mój własny miniaturowy ogródek.
Klątwa szóstej warstwy: "Utrata człowieczeństwa a nawet śmierć".
Chciałbym coś z tym zrobić.
Komory, w których jesteście, potrafią przekierować Klątwę tylko do jednej.
Próbowaliśmy wcześniej wysyłać osoby z czymś innym niż człowiek, ale efekty były mierne.
A tu proszę, nagle mamy Nanachi.
Ciężko mi zużywać takie słodkie dzieci jak wy,
ale jesteście takimi bliskimi przyjaciółmi, że na pewno wszystko będzie dobrze.
Więc mówisz, że nasz oszukałeś...?
Ależ nie.
Wynik tego doświadczenia pomoże w wypędzeniu mroku z tej rozpadliny.
A to wszystko dzięki wam.
Mitty, Klątwa pójdzie w twoją stronę.
Postaraj się ją przetrwać, dobrze?
Mitty!
Jeśli zginiesz w trakcie, Klątwa uderzy też w twojego partnera.
Nanachi...
Dobrze, zaczynajmy.
Nanachi!
Będzie dobrze. Będzie dobrze.
Wytrzymam.
Ale jeżeli nie będę już człowiekiem,
to proszę,
pozwól mojej duszy do ciebie wrócić, Nanachi!
Mitty!
Nie!
Boli!
Boże, proszę, uratuj nas.
Tak bardzo boli!
W końcu go mam...
Mitty! Mitty!
Ważny dla mnie skarb.
Proszę...
Proszę, nie zabieraj mi go!
Zabij... Zabij mnie!
Zabij mnie...
Błagam!
A to ciekawe.
Wspaniali...
Jesteście wspaniali.
Nanachi...
Nanachi.
Widzę, że jak zwykle rysujesz, zamiast pomóc w badaniach.
Sama słodycz z ciebie.
Właśnie...
Pojąłem istotę "klątwy" Mitty.
Rezultat jest wspaniały.
Otchłań zadziwia tworząc taki produkt.
Klątwa, którą otrzymała dwukrotnie, nie tylko odebrała jej człowieczeństwo,
ale też uniemożliwiła jej śmierć.
Spójrz.
Kończyny, które powinny być zmiażdżone, zaczęły jej odrastać.
To już jej dziewiąte odrodzenie.
Za każdym razem staje się bardziej zniekształcona.
Mitty...
Mitty, przepraszam, że tak uciekam.
Nie mogę mu
pozwalać na tę samowolkę...
Coś wymyślę...
Patrz, Mitty, ptaszek!
Ten sam, który wtedy się do ciebie odzywał.
Nie podoba ci się, Mitty?
Nie mogę.
Nieważne, co użyję, ona tylko więcej cierpi.
Przepraszam za utrzymanie cię przy życiu na nic.
Skończę twoje męki.
Znajdę...
Znajdę sposób na bezbolesne zabicie Mitty.
Musi gdzieś być...
Gdzieś...
Sparagmos.
"Światło, które cofa do atomu."
Tak opisywał ten Relikt.
Zmiażdżono nim jedno oko Mitty, które do tej pory się nie zregenerowało.
Każdy punkt, który trafi znika jak gdyby go nigdy nie było.
Zaraz po tym zostaje tylko gorące powietrze...
Jak Piec!
Gdybyś go użył, Mitty...
Za-Zaczekaj!
Czy...
Czy Mitty...
Czy Mitty naprawdę utraciła człowieczeństwo?
Reaguje na wołanie i-
To tylko odruchy.
Normalna komunikacja jest niemożliwa.
Mimo to, jej oko...
Też to musiałeś zauważyć.
Mam wrażenie, że nawet teraz...
Że nawet teraz dusza Mitty jest uwięziona w tym ciele.
Proszę,
daj mi trochę czasu do namysłu.
Dobrze.
N-Nanachi?
Przepraszam...
Ta dziwna prośba znikąd...
Nie martw się. Dalej będę opiekować się Riko.
Ta dziewczyna...
Mitty ją polubiła, wiesz?
Do tej pory wydawałaś mi się niezawodna.
Teraz jesteś taka krucha.
Ogromna ilość lekarstw... i trucizn.
Wszystko to po to, by odzyskać godność Mitty.
Jeśli po to żyjesz...
Jak zabiję Mitty,
to co się z tobą stanie?
Ile dni się już tak smucisz?
Zjedzmy coś.
Zrobię coś prosto od serca.
Chcesz trochę mięsa grzybimisia?
Kolejne danie Nanachi!
N-Nanachi!
Pozwól mi gotować!
Z tego, co widziałem,
to Nanachi miesza zbyt dużą ilość składników.
Muszę z każdego wyciągnąć to, co najlepsze.
Słabo ci idzie obieranie ze skóry...
Pomóc ci?
Zostaw mnie i usiądź sobie!
Ciemne to mięso...
I ten smród...
Jeśli dobrze pamiętam, to Riko robiła coś takiego...
Najpierw flaki?!
Coś się oderwało!
Powinienem to opłukać?
Nie śmierdzi ci to?
To gorsze niż moje dania!
Obrzydlistwo!
Zapach kupy wypełnia mi usta.
No dalej, powiedz, że jest beznadziejne.
Beznadziejne!
Nim ktokolwiek się obejrzy, pędzący kamień opuszcza szlak
i spada w formie żelaznego deszczu.
Pokryte lodem drzewa zmieniają się w chmury.
W luce na niebie jest ogromny żółw z wyciągniętą szyją.
"Proszę, zabij dla mnie Mitty."
Od tamtej pory Nanachi mnie więcej o to nie prosiła.
Warto to wszystko tak zostawić?
Nanachi, pozwól, że o coś zapytam.
Czy Mitty jest z tobą nieszczęśliwa?
Nie sądzę, by-
Wiem, co próbujesz powiedzieć.
Twierdzisz, że "wydaje się żyć tak spokojnie,
więc czy trzeba ją zabijać?", tak?
Ja...
Pewnego dnia umrę,
a wtedy...
Mitty zostanie sama po wsze czasy.
Mitty nie je, a i tak nie umiera.
Ale czuje ból, gdy się ją ugodzi.
Uroni kilka łez.
Nawet jeśli to tylko odruchy, to będzie zmuszona do wiecznego cierpienia.
Nie może nawet krzyknąć. Jej dusza będzie uwięziona
na zawsze.
Reg, to nasza ostatnia szansa.
Możesz uwolnić Mitty.
Ostatnia.
Proszę.
Taka okazja się już nie powtórzy.
Rozumiem.
Nanachi, musisz mi obiecać,
że nie odbierzesz sobie po tym życia.
Oczywiście, że nie.
Wciąż muszę się zająć Riko, prawda?
Po tym też!
Okrutny jesteś...
Dobrze, obiecuję.
W takim razie... zrobię to.
Włożę w to wszystkie moje uczucia.
Odeślę ją.
Okej.
Wybacz, że cały ten czas musiałaś być ze mną.
Niedługo znowu się spotkamy.
Reg, liczę na ciebie.
Czekaj!
Mitty!
Mitty, przepraszam!
To był błąd!
Przepraszam!
Tak bardzo przepraszam!
Zawsze będziemy razem! Zawsze!
Mitty, jesteś taka ciepła.
Mitty, dziękuję...
Reg...
Zrób to.
Mitty...
Mój...
Mój skarb...
P-Puszczaj!
Dalej, to nie czas na smutki.
Ja...
Czemu jestem smutny?
Masz, musisz coś zjeść, prawda?
Ładnie pachnie.
Idziemy, jak tylko zjesz.
Co to za dziwny zapach?
Zaskakująco dobrze sobie radzisz.
Nanachi, dobra w tym jesteś!
Tak dobrze?
Tak?
Ej, to niebezpieczne.
Reg, dzień dobry.
Dzień dobry, Riko.
Zupa to chyba dobry pomysł, skoro wciąż zdrowiała,
ale coś jej ciągle nie pasowało w moim gotowaniu.
Więc to był ten dziwny zapach.
Jak wywalisz trzewia, to będzie smakowało mdle, nie sądzisz?
Będzie dobrze.
Widzę, że na czwartej warstwie też można spotkać czarcie ryby.
Dobrze, właśnie tak.
Teraz ostrożnie to wyjmij.
Nanachi, masz zgrabne łapki, co?
Właśnie tak. Szybko łapiesz!
Ej, nie stój tak, zrób coś!
Od pierwszego wejrzenia taka była.
Czemu wydaje mi się, że też chcesz mnie dotknąć?
Nanachi, jak ja to robiłem, to reagowałaś o wiele gorzej.
Ty...!
Bo ty mnie dotykałeś w zboczony sposób!
Smażona czarcia ryba
Cóż...
Liczy się smak, jasne?
Smakuje?
Cóż... Było w porządku.
Niezła jesteś.
Cieszę się!
To w podzięce za twoją pomoc.
Jajka też są pyszne.
Spróbuj.
Chwila, nie było tu kogoś jeszcze?
Jak ty...?
Czemu tak pomyślałam?
Miałam bardzo straszny sen.
Nie pamiętam go zbyt dobrze, ale
w nim...
byłam w jakiejś głazopodobnej rzeczy. Była ciężka i nie chciała się ruszyć.
Z początku była w niej szczelina moich rozmiarów,
ale robiła się coraz mniejsza.
Czułam taki ból...
Nie rozumiałam dłużej, czym jestem.
Zapomniałam, jak się mówi.
Bałam się. Bałam się i płakałam.
Wtedy też usłyszałam płacz.
Nie był to mój płacz.
Na początku byłam wystraszona,
ale po chwili zrozumiałam, że tamta dziewczyna też się bała.
Pozwoliło mi się to nieco uspokoić.
Byłam tam tak z nią przez jakiś czas.
Bałam się, ale tamta dziewczyna bała się jeszcze bardziej.
Nie mogłam mówić, ale starałam się jej przekazać, że "będzie dobrze".
Potem poczułam coś podobnego do dymu i płacz ustał.
Ta dziewczyna odeszła nawet się nie odwracając.
Widziałam jej profil.
Wyglądała jak ci wszyscy górnicy.
Oko, które widziałam, było przepełnione żadzą.
Wtedy przypomniałam sobie, kim chciałam zawsze zostać.
Pomyślałam: "Muszę iść dalej."
Wtedy miałam przeczucie, że jeszcze ją zobaczę.
No i wtedy też się obudziłam.
Nanachi, Riko...
Riko umarła jak była dzieckiem
i dzięki Reliktowi została wskrzeszona.
Życie Riko może być silnie powiązane z Otchłanią.
Reg, w porządku...
Przejdę się po wodę...
Tym razem postaraj się ją ochronić.
Riko...
Tak naprawdę...
Jesteśmy.
Zawsze tu przychodzę, gdy mam uraz.
Dziwne stworki, których nie widziano, też tu przychodzą na kąpiel.
To bezpieczne miejsce?
Są takie potulne, że można je pogłaskać.
Głębokie miejsca mogą być nadmiernie stymulujące, więc nie idźcie za daleko.
Dobrze.
Widać światło z głębi.
Reg, ciężko mi to samej zdjąć. Pomożesz?
T-Ta...
Riko, podnieś rękę.
Reg, chcesz ze mną wejść?
Zostanę na warcie, dobrze?
Nie krępuj się, wchodź.
Czasami jakieś komary się tu kręcą,
a ty dobrze je odpędzasz, czyż nie?
Ja zostanę na warcie.
Gorąca!
Dno wydaje się śliskie.
Uważaj.
Jak idziemy, to wokół nas rozpraszają się kolory!
Reg, patrz!
Woda jest gorąca, a i tak pływają w niej rybki.
Ryby jedzą martwy naskórek.
Z jakiegoś powodu dopadło mnie pragnienie.
Riko?!
Wszystko okej.
Woda mnie lekko poparzyła.
Reg...
Co jest z twoim ptaszkiem?
Nie wiem!
To... To...
beznadzieja.
Co jest z nimi?
Wciąż jesteście tacy nieśmiali?
Reg, przecież już ją całowałeś.
Całowałeś...
Nie musisz się teraz wstydzić.
Reg, o co chodzi z tym całowaniem?
To...
Ciężko to uznać za pocałunek...
Nanachi, ty cykorze! Właź tu też!
Co tam krzyczysz?
Jestem na warcie. Cieszcie się chwilą.
To powiesz mi, co z tym pocałunkiem?
No!
Ciężko mi na to patrzeć.
Mitty, dziękuję ci.
Wydobyłaś skarb Rega z tego miejsca...
Jeszcze chwilę...
Mam nadzieję, że poczekasz na mnie jeszcze chwilę...
Riko, trzymaj się!
Zostało pięć!
Teraz ten bydlak na środku. Trzymaj ją mocno.
Tylko kciuk.
Ale chociaż się rusza!
Riko.
O co chodzi, Reg?
Wybacz...
Spaprałem z cięciem...
Dlatego twoja ręka...
Reg, ja cię o to poprosiłam.
A-Ale...
to Nanachi cię ostatecznie uratowała.
Nanachi mi powiedziała,
że ze łzami w oczach próbowałeś mnie uratować. Że bardzo się martwiłeś...
Mówiła też, że gdy tylko zobaczyła cię w takim stanie, pomyślała: "Teraz moja kolej!"
i od razu postanowiła mnie uratować.
Reg, ta rana to dowód...
Ważny dowód, że mnie ochroniłeś.
Riko...
Nanachi!
Coś nie tak?
Cóż...
To nic...
Ej, Nanachi!
Mam prośbę.
Pójdziesz z nami?
Pewnie.
Naprawdę?!
Nanachi, tak się cieszę! Nie masz nic przeciwko?!
Ta...
Nanachi!
Puszczaj mnie!
C-Cóż, Mitty cię polubiła.
Gdybym zostawiła cię w środku podróży, byłaby na mnie zła, jak się już spotkamy.
Nie możesz cały czas polegać na Regu.
Racja.
Nie zapominajmy, że Riko też dobrze gotuje.
Cóż...
O czym mówicie?
Nieważne...
W odpowiednim czasie rozwinę wam ten wątek,
ale przybywam z miejsca, do którego zmierzacie.
Mówisz o tym...?
"W odpowiednim czasie."
Dobra!
Zacznijmy przygotowania!
Mamy sporo do zrobienia!
Chcecie jak najszybciej wyruszyć, prawda?
Tak!
W końcu mama na mnie czeka!
Przygotowanie medykamentów
Sortowanie sprzętu górniczego
Zbieranie wodoodpornych materiałów
Rehabilitacja ręki
Konstrukcja protezy
Ukończenie nowego plecaka
Ruszamy?
Tak!
Nanachi!
O?
Jej klucz zgasł...
Gratulacje, Nanachi.
W końcu ci się udało.
Bardzo chciałbym ci przekazać te gratulacje.
Bardzo chciałbym cię znowu zobaczyć.